Ontdek het afgelegen eiland Española in de Galápagoseilanden

Kan ik een dagtocht maken naar eiland Española?

Ja. Dagtochten naar eiland Española vertrekken vanaf San Cristóbal, worden aangeboden door meerdere operators en de boottocht duurt ongeveer 2 tot 2,5 uur per richting. Wij maakten de dagtocht en vonden het wat gehaast. Als het kan, geeft een cruise door de Galápagoseilanden meer tijd om van het wildleven te genieten, zonder haast.

Volledige gids: Cruise vs landgebaseerd op de Galápagoseilanden: wij deden beide

Wat kun je zien op eiland Española?

Española heeft het hoogste aantal endemische soorten van de Galápagos en is onbewoond, dus dieren lopen er vrij rond. Bij Suarez Point zagen we Sally Lightfoot-krabben op zwarte lavagesteenten, jonge zeeleeuwen, kerstleguanen, Españolaspotlijsters, Galápagosduiven en een Galápagosbuizerd. Het pad eindigt bij de broedkolonie van de golfalbatros, waar de vogels hun baltsdans uitvoeren.

Zodra we voet op Española zetten, werd duidelijk waarom het eiland bekendstaat om het hoogste aantal endemische soorten van de Galápagoseilanden. Het eiland is onbewoond door mensen, wat betekent dat het een echt toevluchtsoord is waar de natuur ongestoord gedijt. We werden omringd door wildleven vanaf het moment dat we aankwamen, met een ongerept en levendig landschap.

Het was een verfrissende verandering om ergens zo puur te zijn, waar dieren vrij rondlopen zonder enige tekenen van menselijke ontwikkeling. De ervaring voelde alsof we een andere wereld betraden, een wereld waarin de natuur volledig de baas is.

Punta Suárez

Ons bezoek aan Punta Suárez was een van de meest opwindende ervaringen die we op eiland Española hebben gehad. We werden afgezet bij een kleine betonnen pier naast een bescheiden vuurtoren, en vanaf het moment dat onze voeten de grond raakten, voelden we de levendige energie van de plek. Het was alsof we midden in het hart van het Galápagos-wildleven stonden.

Het eerste wat onze aandacht trok, waren de felgekleurde Sally Lightfoot-krabben die aan de ruige zwarte lavagesteenten klampen, hun levendige rood, oranje en geel contrasterend scherp met de donkere stenen. Jonge zeeleeuwen speelden vrolijk in het ondiepe water, en al na een paar stappen tijdens onze wandeling zagen we een Española-zeeschildpad, liefkozend de kerstiguana genoemd vanwege zijn unieke rode en groene kleuring. Natuurlijk maakten we even tijd voor wat foto’s, maar we wisten dat het beste nog moest komen.

Toen we het strand verlieten, volgden we het pad dat slingerend naar de kust liep. Onderweg werden we ‘lastiggevallen’ (op de allerleukste manier) door de Española-spotvogels. Deze angstloze vogeltjes staan bekend om hun gewoonte om toeristen te benaderen voor een slokje water. Ze kwamen zo dichtbij dat we ze bijna konden aanraken, maar hoe verleidelijk ook, we weerstonden de neiging om ons water met ze te delen.

Het terrein werd al snel uitdagender, toen we ons een weg baanden door een doolhof van vulkanisch gesteente. We zagen een paar Galápagosduiven fladderen en zelfs een Galápagoshavik die majestueus boven ons zweefde. Na een stevige klim bereikten we uiteindelijk het klifplateau en stonden we midden in de broedkolonie van de golvenalbatros. Dit was voor mij de echte beloning voor onze inspanningen.

Elk jaar, vanaf april, komen de prachtige golvenalbatrossen naar Española om te paren en te nestelen. Het was magisch om hun ingewikkelde baltsdans te zien. Deze vogels paren voor het leven, en hun tedere, liefdevolle gedrag was ontroerend om te aanschouwen. In juni is het gebied gevuld met pluiswitte kuikens, een aanblik die de cyclus van het leven op dit afgelegen eiland perfect belichaamt.

Vervolgens liepen we langs de kliffen, waar we genoten van adembenemende uitzichten over de oceaan. Het hoogtepunt was de beroemde blowhole van Punta Suarez, lokaal bekend als El Soplador. Hier slaan de golven met kracht tegen een opening in de rotsen, waardoor waterfonteinen tot wel 23 meter (75 feet) de lucht in schieten. We stonden allemaal versteld van de kracht en schoonheid van de natuur die hier in volle glorie te zien was.

Het laatste deel van onze tocht bracht ons terug naar zeeniveau, waar we werden verwelkomd door een grote kolonie blauwvoetgenten. Deze grappige vogels, vaak de clowns van de Galápagoseilanden genoemd, vermaakten ons met hun komische baltsdans. In het gebied zagen we ook Nazca-genten en roodbektropische vogels, die elegant langs de klifranden zweefden.

Uiteindelijk keerden we terug naar het strand bij de vuurtoren, met onze harten vol van de ongelooflijke ontmoetingen en onvergetelijke herinneringen die we op Suarez Point hadden opgedaan.

Gardnerbaai

Na een korte lunchpauze op de boot waren we klaar om een ander deel van Española te verkennen: Gardnerbaai. En ik kan je verzekeren, het was liefde op het eerste gezicht.

Gardnerbaai stond ooit in de top 20 van mooiste stranden ter wereld volgens CNN, en toen we voet op het ongerepte strand zetten, begrepen we waarom. De natte landing bracht ons direct op een strook zacht, poederwit koraalzand, met het betoverende turquoise water dat zachtjes tegen de kust kabbelde.

Maar voordat we volledig konden genieten van het adembenemende landschap, werden we meteen betoverd door onze onverwachte strandgenoten: een kolonie slaperige zeeleeuwen. Het was onmogelijk om ze te negeren! Sommigen lagen lui te zonnen in groepjes, terwijl anderen een verfrissende duik namen in het kristalheldere water.

Er is een bekende grap op de Galápagoseilanden: toeristen raken helemaal opgewonden als ze voor het eerst een zeeleeuw van dichtbij zien, maar na een paar dagen zijn ze er al aan gewend, want ze zijn letterlijk overal! Toch konden we niet anders dan glimlachen bij het zien van deze schattige dieren. We kregen de instructie om afstand te houden, vooral omdat zeeleeuwen beschermend kunnen zijn tegenover hun jongen en persoonlijke ruimte. Maar toen ik op het glinsterende witte zand ging zitten, merkte ik al snel dat ik omringd was door zeeleeuwen die nonchalant om me heen lagen, alsof we er altijd al waren.

Ons bezoek aan Española sloten we af met een korte duik bij Tortuga Rock, ook wel Turtle Rock genoemd. De rots dankt zijn naam aan de gelijkenis met een groene zeeschildpad die bovenkomt om adem te halen.

Het echte avontuur wachtte echter aan de andere kant van Turtle Rock, waar het water perfect was voor ervaren snorkelaars en zelfverzekerde zwemmers. Hier was het bruisende zeeleven in volle glorie te bewonderen. We hadden het geluk om te zwemmen tussen witpuntrifhaaien, elegante manta’s en een kleurrijke school rifvissen, zoals chirurgenvissen, papegaaivissen, lipvissen en schorpioenvissen.

Het ondiepe water rond het rotseiland bood ideale omstandigheden om te snorkelen. Tot onze vreugde zagen we zelfs een kleine pinguïn speels tussen de kleurrijke tropische vissen door schieten. En alsof dat nog niet genoeg was, zwom er ook nog een onverwachte schildpad voorbij, wat een perfecte afsluiter was van ons avontuur.

Gardnerbaai en Tortuga Rock lieten ons versteld achter, en het was de perfecte manier om onze onvergetelijke dag op Española af te sluiten. Het is een ervaring die voor altijd in ons geheugen gegrift staat!

Gardner- en Osborne-eilandjes

De eilandjes Gardner en Osborn, vlak bij Española, zijn een paradijs voor snorkelliefhebbers zoals wij. Hier bevonden we ons temidden van betoverende zeedieptes van 80 feet, die langs koraalkliffen afdalen naar verborgen onderwatergrotten. Deze grotten fungeren als drukke schoonmaak- en voedselstations, waar we het geluk hadden om arendrogers, majestueuze manta’s, jacks, Galápagoshaaien en zelfs nieuwsgierige witpuntrifhaaien te spotten. Even dachten we in de verte de schaduw van een hamerhaai te zien, wat de spanning nog eens verhoogde.

Het zeeleven hier was werkelijk spectaculair. Enorme scholen kleurrijke rifvissen bewogen sierlijk om ons heen, heen en weer schietend tussen speelse zeeleeuwen en serene zeeschildpadden. Toen we dichter bij de zanderige zeebodem zwommen, hielden we onze ogen open voor iets bijzonders, en toen zagen we het! De zeldzame roodlipkloonvis, met zijn opvallende uiterlijk en felrode lippen, leek speciaal voor ons pose te nemen. Snorkelen hier was zo’n moment dat onze hele reis naar de Galápagoseilanden als een droom deed aanvoelen.

Wanneer is de beste tijd om Española te bezoeken?

Het eiland blijft het grootste deel van het jaar vrij droog. Het water rond Española is warmer van januari tot april, ideaal voor het snorkelen. De golvende albatrossen zijn het beste te spotten tussen april en december, met de meest indrukwekkende baltsrituelen tussen april en september. De meeste vogels verlaten het eiland van januari tot maart.

Volledige gids: Beste reistijd voor de Galápagoseilanden: maand per maand

Er is eigenlijk geen perfecte tijd om Española te bezoeken als het om het weer gaat, want het eiland blijft het grootste deel van het jaar droog. Wel merkten wij dat het water rond het eiland warmer is van januari tot april, wat het een ideale periode maakt als je graag wilt snorkelen.

Voor veel bezoekers is het absolute hoogtepunt van Española het zien van de indrukwekkende golvende albatros. Wij ontdekten dat deze fascinerende vogels het beste te spotten zijn tussen april en december. Hoewel ze het eiland grotendeels verlaten van januari tot maart, is er een kans dat je in maart al een paar vroege terugkerende vogels ziet of in januari nog wat achterblijvers. Maar als je net als wij de beste kans wilt maken om ze te zien, plan dan je reis tussen april en september. Toen zagen wij hun spectaculaire baltsrituelen, een werkelijk magische ervaring!

Is Española het bezoeken waard?

Wij raden je zeker aan om Española toe te voegen aan je reisroute door de Galápagoseilanden. De contrasten tussen de ruige zwarte kliffen en de sneeuwwitte stranden sprongen eruit, en de verscheidenheid en overvloed aan diersoorten overtroffen die van elk ander eiland dat wij bezochten. De golvende albatros en de kerstiguana’s waren de hoogtepunten, met actie op het land en in het water.

Española zal je echt de adem benemen! Mijn vrouw en ik raden je ten zeerste aan om het eiland toe te voegen aan je reisroute door de Galápagoseilanden, want het is absoluut de moeite waard om te bezoeken.

De adembenemende contrasten tussen de ruige zwarte kliffen en de ongerepte witte zandstranden maakten diepe indruk op ons. We vonden dat de verscheidenheid en overvloed aan diersoorten hier die van elk ander Galápagoseiland overtroffen. Unieke wezens zoals de majestueuze golvende albatros en de kleurrijke kerstiguana’s hielden ons geboeid. De ervaring is non-stop, met actie zowel op het land als in het water. Española blijft een van de meest onvergetelijke hoogtepunten van onze Galápagosavontuur, en de herinneringen en foto’s die we meenamen zullen ons altijd herinneren aan de magie van het eiland.