De vulkaan Pasochoa beklimmen in Ecuador

Hoe kom je bij de vulkaan Pasochoa?

De vulkaan Pasochoa ligt 25 tot 30 kilometer ten zuiden van Quito. Met de auto rijd je via Sangolquí, de laatste stop voor voorraden; na een moderne tankstation sla je linksaf een ongemarkeerde grindweg in, al is het laatste stuk alleen met een 4x4 te doen. Met de bus neem je vanaf het La Marín-terminal in Quito de bus naar Amaguaña en huur je daar een pickup.

Met de auto

Om bij Pasochoa te komen, rijd je ongeveer 25 tot 30 kilometer naar het zuiden van Quito, via het dorp Sangolquí. Dit is de laatste plek waar je voorraden kunt inslaan. Na Sangolquí moet je opletten: kort na een moderne tankstation sla je linksaf van de hoofdweg een ongemarkeerd pad in. Volg de grind- en steenweg tot aan een oud, verlaten gebouw. Vanaf hier begint een pad dat naar de top van Pasochoa leidt.

Let op: het laatste stuk van deze weg is erg slecht en alleen te berijden met een 4×4. Het is zeker de moeite waard om van tevoren te plannen als je een auto huurt of vervoer regelt.

Met de bus

Pasochoa is ook te bereiken via het dorpje Amaguaña. Om daar te komen, kun je de bus nemen vanaf het La Marín-terminal in Quito. De busrit is betaalbaar: slechts 45 cent en duurt ongeveer een uur. Eenmaal in Amaguaña is het een korte wandeling naar het dorpsplein, waar je een pickup kunt huren die je rechtstreeks naar het begin van het pad brengt. De rit kost meestal rond de $10, wat het een budgetvriendelijke manier maakt om bij de beklimming te komen.

Hoe is het om de vulkaan Pasochoa te beklimmen?

Na het oude gebouw kun je de twee draadhekken openen en weer achterlaten zoals je ze aantrof, en een greppel onder de richel leidt naar de top. Op 3.200 meter hoogte geeft zelfs matige activiteit je hart en longen een flinke workout. We hielden halt voor een lunch op de top, op 4.200 meter, terwijl de mist ons omringde.

Na een rechtsaf bij het oude gebouw kom je twee moderne draadhekken met poortjes tegen. Je mag deze poortjes openen om door te lopen, maar laat ze precies zo achter als je ze aantrof. Let op stieren tussen het grazende vee in de omgeving, want die kunnen soms nieuwsgierig worden!

Het eerste deel van de wandeling was niet bijzonder steil, maar op een hoogte van 3.200 meter kan zelfs matige lichamelijke inspanning je hart en longen flink aan het werk zetten. Toen we uit een dicht bosje kwamen en ons door smalle doorgangen persten, werden we opgewacht door een groep koeien. Die waren niet bepaald vriendelijk en leken vastbesloten om onze weg te blokkeren, zelfs door naar ons toe te draven om er zeker van te zijn dat we niet gemakkelijk voorbijkwamen!

Zodra je door het tweede hek bent, sla je linksaf naar de duidelijke gracht of greppel die net onder de richel loopt en naar de top leidt.

Terwijl we hoger klommen, werd het weer niet beter, maar tenminste regende het nog niet, nog niet. Zelfs met de mist die constant over het landschap trok, kregen we uiteindelijk een glimp van de top van Pasochoa te zien. Het was een opwindend moment om de klassieke richel van de vulkaankrater door de nevel te zien opdoemen.

Ik kan me alleen maar voorstellen hoe adembenemend het uitzicht moet zijn op een heldere dag: een dramatische vulkaankrater met weidse uitzichten over nog hogere omliggende toppen. Toch had de krater, gehuld in dikke mist, iets spookachtig moois. De onheilspellende, bijna mystieke sfeer maakte de hele klim aanvoelen alsof je een andere wereld betrad. Zelfs met het beperkte zicht was de ervaring absoluut de moeite waard.

We maakten een korte pauze voor de lunch op de top, op 4.200 meter, terwijl de mist ons volledig omgaf. Op de terugweg begon het eindelijk te regenen, waardoor het al gladde modderpad een echte uitdaging werd.

De enige manier om niet uit te glijden was om telkens een handvol van het taaie páramo-gras vast te grijpen om jezelf te verankeren bij elke stap. Gelukkig is páramo-gras niet scherp zoals mesgras, maar het was door de regen constant vochtig. Onze handen werden al snel gevoelloos van de kou en onze kleren waren zo doorweekt dat we niet nog natter of kouder konden worden. Ondanks het ongemak was het een avontuur dat onze veerkracht echt op de proef stelde en ons onvergetelijke herinneringen achterliet.

Wanneer is de beste tijd om de Pasochoa-vulkaan te beklimmen?

De Pasochoa-vulkaan is het hele jaar door bereikbaar. De drogere maanden december en januari brengen betrouwbaarder weer, terwijl juni en juli koelere temperaturen, heldere luchten en verfrissende omstandigheden bieden. Elk seizoen heeft zijn eigen charme, maar deze maanden bieden doorgaans de beste wandelomstandigheden om van de landschappen van Pasochoa te genieten.

Pasochoa is het hele jaar door bereikbaar, wat het een uitstekende wandelbestemming maakt, ongeacht het seizoen. Toch is de beste tijd om te gaan in de drogere maanden december en januari, wanneer het weer voorspelbaarder is. Als je de voorkeur geeft aan koelere temperaturen, zijn juni en juli ideaal: heldere luchten en verfrissende omstandigheden die de wandelervaring verrijken. Elk seizoen heeft zijn eigen charme, maar deze maanden bieden doorgaans de beste omstandigheden om van de prachtige landschappen van Pasochoa te genieten.

Kan ik de vulkanen in Ecuador beklimmen?

Op Pasochoa heb je geen gespecialiseerde bergbeklimuitrusting nodig. Het pad is rechttoe rechtaan en goed gemarkeerd, begint door hoog gras en gaat hogerop over in losse graniet. Zowel de echte als de valse top bieden een duidelijk uitzicht op de route, waardoor navigatie eenvoudig is, zelfs voor wandelaars die nog niet gewend zijn aan grote hoogte.

Het beklimmen van Pasochoa vereist geen gespecialiseerde bergbeklimuitrusting, waardoor het een toegankelijke tocht is voor de meeste wandelaars. Het pad is rechttoe rechtaan en goed gemarkeerd dankzij frequent gebruik. De wandeling begint met een pad door hoog gras en gaat geleidelijk over in losse graniet naarmate je stijgt.

Zowel de echte top als de valse top bieden een duidelijk uitzicht op de route, waardoor navigatie eenvoudig is, zelfs voor wie nog niet gewend is aan wandelingen op grote hoogte. De klim is belonend zonder al te technisch te zijn, waardoor je optimaal kunt genieten van de adembenemende uitzichten en gevarieerde landschappen die Pasochoa te bieden heeft.

Is een dagtocht naar de Pasochoa-vulkaan de moeite waard?

De dagtocht naar Pasochoa is geschikt voor wandelaars van alle niveaus, en het pad is niet bijzonder populair bij toeristen, dus drukte is onwaarschijnlijk. Het is een goede optie voor wie op zoek is naar iets buiten de gebaande paden, al is het niet een must voor elke reisroute door Ecuador. Verschillende reisorganisaties bieden begeleide klimtochten aan, die gemakkelijk te regelen zijn.

De dagtocht naar de Pasochoa-vulkaan is een geweldige ervaring voor wandelaars van alle niveaus. Een van de mooiste dingen aan dit pad is dat het niet overvol is met toeristen, dus je hoeft je geen zorgen te maken over drukte. Het is een perfecte plek om op je gemak te genieten van de rustige omgeving en echt verbinding te maken met de natuur.

Ik zou het niet per se een must-visit in Ecuador noemen, maar het is zeker een goede optie voor wandelliefhebbers die op zoek zijn naar iets buiten de gebaande paden. Als het idee van een dagtocht naar Pasochoa je aanspreekt, zijn er verschillende reisorganisaties die begeleide klimtochten aanbieden, waardoor het gemakkelijk te regelen is.